Categoriearchief: komkommernieuws

traag-water-baan 1.0

Het idee begon bij Steven, van het mierennest in Meldert. Waarom zou je water regenwater van je dak regelrecht het riool in leiden, als je er ook nog onderweg allerlei leuke dingen mee kunt doen?
Dus ik begon met het maken van een aftakking van de regenpijp.Deze regenton-vulautomaat is bedoeld om je regenton mee te vullen, maar je kunt het regenwater ook naar een inpandige watertank leiden:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de tank staat een papyrusplant (die nog wacht op een zwembandje om hem met hoog water drijvend te houden). Van de tank loopt een plastic slang naar een communicerend bakje in een oude lundiakast. Zodra dat bakje overloopt, drupt er water in een kaneelreservoir. Zodra het vol is, klapt het water er met een guts uit. Dit om een soort eb-en-vloed-bewateringseffect te krijgen:

 

 

 

 

 

De planken van de oude lundia-kast zijn bekleed met oud douchegordijn, dat aan de randen omhoog wordt gehouden door oude stucprofielen. De planken staan scheef, zodat het water eraf stroomt. In deze waterstroom staan planten.
Op de bovenste plank: stekjes (hemelsleutel, waterkers)

 

 

 

 

 

Op de tweede plank staat bakjes met kiemen (mizuna, snijbiet, raap, rucola, koriander, fenegriek, etc).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

en planten om van te oogsten volgens cut&grow-again-methode (paksoi) en voor de sier (een soort Venushaar-achtige varen)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tot slot loopt het water via een buis door het kattenluik naar buiten.

 

 

 

 

 

 

De ideale tuin: wieden is oogsten

Ik heb een vrij hoge tolerantie voor onkruid. Maar er zijn grenzen. Eén zo’n grens is brandnetel. Eigenlijk kan ik die ook nog wel goed hebben, want hij heeft zo zijn kwaliteiten. Als waardplant bijvoorbeeld. En hij houdt de bodem bij elkaar. Maar als hij helemaal vooraan in de tuin, in de meest in het oog lopende border, de kop opsteekt, dan wil ik daar toch voorrang geven aan de Chinese bieslook en de botanische tulpjes tussen het speenkruid.
Vandaag was het zover: in een lekker sappig stadium moest de brandnetel het veld ruimen. Maar natuurlijk niet richting composthoop, Richting keuken. Zeker in het vroege voorjaar, in het gat tussen de laatste wintergroenten en de eerste radijsjes en erwtjes, moet je dankbaar zijn voor elk eetbaar stukje groen in/uit de tuin.
Hetzelfde geldt voor hopscheuten. Die hop heb ik nota bene zelf geplant en hij heeft keurig gedaan wat ik van hem verwachte: elk jaar de pergola beklommen. Maar inmiddels is de blauwe regen ook aangeslagen en nu heb ik de diensten van de hop niet meer nodig. Maar die laat zich niet zo makkelijk terugdringen. Een groot deel van zijn wortelstel heb ik vorig jaar weten te verwijderen, maar een hardnekkige stronk rest nog. En daar lopen nu sappige scheuten uit. Zonder pardon ruk ik ze er allemaal af. ALs ik dat dit voorjaar goed volhoudt, put ik die wortelstok wellicht uit. En heb ik de komende weken een exclusief ingrediënt voor in mijn omelet. Lekker hoor, samen met die brandnetel!